Het land

Zuid-Afrika ligt op het zuidelijk halfrond, tussen 22° en 35° zuiderbreedte en tussen 17° en 33° oosterlengte. De oppervlakte van Zuid-Afrika is 1.219.090 km².

Zuid-Afrika grenst aan verschillende landen, namelijk Namibië, Botswana, Zimbabwe en Mozambique. In Zuid-Afrika ligt Lesotho; Lesotho is een land dat door Zuid-Afrika omringd wordt.

Zuid-Afrika ligt aan twee oceanen, namelijk de Atlantische oceaan en de Indische oceaan. Swaziland is bijna geheel omringd door Zuid-Afrika.

Zuid-Afrika kent drie hoofdsteden. In Pretoria zetelt de Regering. In Kaapstad zetelt het Parlement. En in Bloemfontein zetelt de Juridische Macht. Hieronder vindt u van de negen verschillende provincies van Zuid-Afrika hun hoofdsteden:

West Kaap, met als hoofdstad Kaapstad
Oost Kaap met als hoofdstad Bisho
KwaZulu-Natal met als hoofdsteden Pietermaritzburg en Lundi
Noord Kaap met als hoofdstad Kimberly
Vrystaat met als hoofdstad Bloemfontein
Noord-Wes met als hoofdstad Mafikeng
Gauteng met als hoofdstad Johannesburg
Mpumalanga met als hoofdstad Nelspruit
Noordelike Provinsie met als hoofdstad Pietersburg.

Inwoners

In Zuid-Afrika zijn elf officiële talen:

Afrikaans, Engels, IsiNdebele, IsiXhosa, IsiZulu, Sepedi, Sesotho, Setswana, SiSwati, Tshivenda en Tsonga.

In de Zuid-Afrikaanse grondwet staat geschreven dat bij nationale en provinciale overheden altijd twee talen gesproken moeten worden.

In Zuid-Afrika zijn verschillende geloven. Een geloof dat veel voorkomt is het Christendom. Er zijn ook mensen die geloven in het Hindoeïsme, het Jodendom of de Islam.

Zuid-Afrika kent ook nationale feestdagen, zoals Nieuwjaarsdag, Paasdag en Kerstdag. Nationale feestdagen die wij niet kennen zijn Dag van de Rechten van de Mens, Familiedag en Nationale Dag van de Vrouw.

Geschiedenis

1486
De Kaap de Goede Hoop wordt "ontdekt" door Bartholomeus Diaz.

1600
De eerste schepen van de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) kwamen naar Zuid-Afrika.

1652
Op 6 april 1652 ging Jan van Riebeeck aan land bij Tafelbaai. Hij stichtte de eerste Nederlandse nederzetting in Zuid-Afrika.

1658
De eerste slaven werden geïmporteerd, zij kwamen uit delen van Afrika, zuid- en zuidoost-Azië.

1688
Rond 1688 kwamen er veel Europeanen naar Zuid-Afrika om een nieuw bestaan op te bouwen. De Kaapse bevolking bestond uit twee groepen. De ene groep bestond uit mensen met een Europese afkomst, de andere groep bestond uit mensen met een niet-Europese afkomst en inheemse bevolking. De verschillen waren groot. Religie en cultuur waren grote oorzaken van deze verschillen.

1700 - 1795
Veeboeren trekken steeds verder het binnenland in. Dit zorgt voor botsingen met de bosjesmannen (San).

1792
De eerste zendingspost werd in Genadendal gesticht. Deze werd vooral gebruikt om het christelijke geloof te verkondigen.

1795
De eerste Britse bezetting.

1806
De tweede Britse bezetting. Deze bezetting is definitief.

1820
Er komen ongeveer 5.000 Engelsen naar Zuid-Afrika om het beleid van de verengelsing door te voeren.

1835 - 1848
De Grote Trek van de boeren vindt plaats. Redenen van deze volksverhuizing zijn schaarste van grond en overbevolking.

1854
De boerenrepubliek van Oranje-Vrijstaat wordt opgericht.

1864
De Zuid-Afrikaanse Republiek wordt opgericht (Transvaal).

1867
Er worden diamanten ontdekt.

1875
De eerste Afrikaanse taalbeweging ontstaat in de Kaapkolonie.

1881
De eerste Vrijheidsoorlog. Transvaal wint hier van Engeland.

1886
Er wordt goud in de Transvaal ontdekt. Ook wordt Johannesburg gesticht.

1889 - 1902
De tweede Vrijheidsoorlog, ook wel Anglo-Boerenoorlog genoemd. Engeland verovert Transvaal en de Vrijstaat.

1910
Er komt een Unie van Zuid-Afrika. Louis Botha is de premier.

1911
Meneer Botha sticht de Suid-Afrikaanse Partij (SAP).

1912
Het African National Congress (ANC) wordt opgericht.

1913 - 1914
Rellen van blanke mijnwerkers in Johannesburg. Indiase arbeiders bieden geweldloos verzet onder leiding van Mahatma Ghandi.

1914
De Nationale Partij wordt gesticht door generaal Hertzog.

1915
Er wordt een universiteit voor de zwarte bevolking opgericht, Fort Hare.

1919
Premier Botha sterft, generaal J.C. Smuts is zijn opvolger.

1924
De Nationale Partij en de Arbeiderspartij vormen een nieuwe regering. De officiële rassenscheiding begint.

1925
Afrikaans wordt de tweede officiële taal van Zuid-Afrika. Het Afrikaans vervangt hiermee het Nederlands.

1929 - 1933
Er vindt een economische depressie plaats.

1931
De Unie van Zuid-Afrika krijgt volledige soevereiniteit. Dit betekent dat Zuid-Afrika van geen andere heersende macht afhankelijk is.

1933
Er wordt een coalitieregering gevormd met de Nationale Partij (van generaal Hertzog) en de SAP (met generaal Smuts). De coalitie heet de Verenigde Partij.

1934
Nationalisten die ontevreden zijn over de coalitie vormen opnieuw de Nationale Partij.

1935
De All-African Convention wordt opgericht. Dit is onder andere naar aanleiding van de afschaffing van gekwalificeerd stemrecht voor de zwarte bevolking in de provincie Natal en in de Kaapprovincie.

1939
De Verenigde Partij (met generaal Hertzog en generaal Smuts) scheurt. Aanleiding is de deelname aan de Tweede Wereldoorlog.

1946
De grondwettelijke positie van de gekleurde bevolking wordt steeds belangrijker in de politiek.

1948
De Nationale Partij (met Malan) wint de verkiezingen. Dit is het begin van het apartheidsbeleid.

1950
Er komt een wet op de onderdrukking van het communisme. 1950 is ook het begin van de economische groei.

1955
Er wordt een Freedom Charter opgezet door vooral zwarte groeperingen.

1956
Het ANC keurt de Freedom Charter goed en de Freedom Charter wordt als beleidsdocument gebruikt.

1958
Zuid-Afrika krijgt een nieuwe premier, H.F. Verwoerd. Er zijn rellen en verzetsacties door de zwarte bevolking.

1959
De ANC-leiders die geschorst zijn vanwege hun protest tegen de Freedom Charter, richten het PAN African Congress (PAC) op

1960
De Sharpeville-opstand tegen de pasjes-wetten voor de zwarte bevolking zorgt voor 69 doden. Het PAC en het ANC worden door de regering verboden. Dit is het begin van het gewapende verzet door het ANC.

1961
Zuid-Afrika wordt uitgeroepen tot Republiek van Zuid-Afrika. Er vindt eerst een kapitaalvlucht plaats, waarna er een economische en industriële groei plaats vindt die groter is dan ooit. Albert Luthuli krijgt de Nobelprijs voor de vrede. Het ANC verbindt zich tot de gewapende strijd.

1963
Dominee Beyers Naudé sticht het "Christian Institute". Transkei ontvangt zelfregering.

1964 - 1965
Leiders van ondergrondse verzetsacties worden opgepakt, het zogenaamde Rivonia-proces leidt tot een levenslange gevangenisstraf voor onder andere Nelson Mandela en Abraham Fischer.

1966
H.F. Verwoerd wordt vermoord. B.J. Vorster komt aan de macht.

1967
In 1967 begint de guerilla door zwarte nationalisten tegen de regimes van Smith in Zimbabwe en de Portugezen in Angola en Mozambique. Dit is het begin van de oorlog op de noordgrens van Zuid-Afrika tussen de SWAPO en het Zuid-Afrikaanse leger.

1968
Er komt een verbod op politieke inmenging van niet-rassige politieke partijen.

1969
Het ANC besluit tot een revolutionair twee-fasenplan en aanvaardt lidmaatschap van blanken.

1972
Er wordt een Black People's Convention opgericht voor de coördinatie van de Black Consciousness beweging.

1974
De roman van André Brink "Kennis van die aand" wordt verboden. Hierna worden regelmatig verschillende literaire werken verboden, onder andere van Breyten Breytenbach en Etienne Leroux.

1975
De Portugezen verlaten Mozambique en Angola. Dit is een begin van de burgeroorlogen (met Zuid-Afrikaanse betrokkenheid). Breyten Breytenbach krijgt als vonnis 9 jaar gevangenisstraf, wegens terrorisme.

1976
In Mozambique en Zimbabwe is een zwarte meerderheidsregering, met waarborgen voor de blanke minderheid. In Zuid-Afrika zijn de Sowetho-opstanden (juni 1976-februari 1977). Transkei wordt als eerste zwarte thuisland "onafhankelijk" verklaard.

1977
De leider van Black Consciousness, Steve Biko, sterft in gevangenschap. Dit zorgt voor protestacties. Door de protestacties sterven er 700 mensen, waarvan 11 mensen in politiecellen. Verschillende organisaties en drie kranten worden verboden. De VN neemt een wapenembargo in tegen Zuid-Afrika.

1978
P.W. Botha wordt de nieuwe premier, na het Muldergate-schandaal.

1979
De zwarte vakverbonden worden officieel erkend.

1980
De "Release Mandela Campaign" gaat van start. De "dirty tricks" van de veiligheidspolitie gaat eveneens van start.

1983
Zuid-Afrika krijgt een nieuwe grondwet. Zuid-Afrika krijgt hiermee een zogenaamd driekamer-parlement.

1984
Desmond Tutu ontvangt de Nobelprijs voor de Vrede.

1985
Er zijn opnieuw gewelddadige rellen in zwarte woonwijken. Nelson Mandela weigert voorwaardelijke vrijlating.

1986
"Witdoeken", gesteund door de politie, vallen "plakkerskampen" bij Kaapstad aan. De politie verwoest in het geheim, het hoofdkantoor van de Zuid-Afrikaanse Raad van Kerken met een bom.

1987
Er is een nieuw ANC-document met voorwaarden voor onderhandelingen. Govan Mbeki wordt onvoorwaardelijk vrijgelaten.

1988
Alle rassen nemen voor de eerste keer deel aan de plaatselijke verkiezingen.

1989
P.W. Botha ontmoet Nelson Mandela in gevangenschap. F.W. de Klerk volgt Botha op als staatspresident. Namibië wordt onafhankelijk. Er is een beraad van een delegatie Afrikaanse schrijvers en het ANC bij de Victoria Waterval.

1990
Het ANC en andere "verboden organisaties" worden toegestaan. Nelson Mandela wordt vrijgelaten. ANC beëindigt officieel de gewapende strijd.

1991
President de Klerk kondigt aan dat de fundamentele apartheidsbeweging afgeschaft gaat worden.

1992
Het blanke referendum geeft De Klerk een mandaat voor hervormingen. Er worden meer politieke gevangenen vrijgelaten.

1993
Mandela en De Klerk ontvangen samen de Nobelprijs voor de Vrede.

1994
De eerste democratische verkiezingen. Het ANC komt aan de macht en Nelson Mandela wordt staatspresident.

1995
Er komt een definitief wetsontwerp voor een nieuwe grondwet. Er wordt een "waarheids- en verzoeningscommissie" opgericht.

1999
Het ANC haalt 65% van de stemmen in de verkiezingen. Mandela treedt af en Mbeki wordt staatspresident

2000
De "Demokratiese Party" en "Nuwe Nasionale Party" worden verenigd tot "Demokratiese Alliansie".

2002
De Nuwe Nasionale Party treedt uit de Demokratiese Alliansie en gaat een zogenaamde werkverhouding aan met ANC. ANC/NNP-groep is nu de meerderheid in de Westkaap.

Kunst en cultuur

Vlag

De huidige vlag van Zuid-Afrika is sinds 1994 in gebruik. De kleuren komen uit de vlaggen die vanaf 1652 gebruikt zijn.

Wapen

Het nationale wapen van Zuid-Afrika is op 27 april 2000 (Freedom Day) in gebruik genomen als vervanging van het vorige uit 1932.

De twee figuren zijn Khoisan en symboliseren het gemeenschappelijke erfdeel van Zuid-Afrika. De Khoisan zijn afgebeeld in een schild, met aan weerszijden een korenaar. De korenaren symboliseren de groei en de vruchtbaarheid. De slagtanden staan voor wijsheid, gematigdheid en onsterfelijkheid. De protea of suikerbos aan de bovenkant van het wapen staat voor de schoonheid en een bloeiend Zuid-Afrika. De secretarisvogel is een symbool van bescherming. De speer en de knots staan voor autoriteit. Als ze liggend worden afgebeeld, dan staan de speer en knots voor vrede. De spreuk '!ke e: /xarra //ke' (geschreven in het Khoisan) die op het wapen is afgebeeld betekent 'verschillende volken verenigd'.

Volkslied

Het nationale volkslied van Zuid-Afrika is Nkosi Sikelel' iAfrika. Het volkslied wordt bij officiële gelegenheden gespeeld. Nkosi Sikelel' iAfrika werd in 1897 gecomponeerd door Enoch Sontonga. De tekst is als volgt:


Nkosi sikelel' iAfrika
Maluphakanyisw' uphondo Iwayo,
Yizwa imithandazo yethu,
Nkosi sikelela, thina lusapho Iwayo.

Morena boloka setjhaba sa heso,
O fedise dintwa la matshwenyeho,
O se boloke, O se boloke setjhaba sa heso,
Setjhaba sa South Afrika - South Afrika

Uit die blou van onse hemel
Uit die diepte van ons see,
Oor ons ewige gebergtes,
Waar die kranse antwoord gee.

Sounds the call to come together,
And united we shall stand
Let us live and strive for freedom
In South Africa our land.

Architectuur en bouwkunst

De Zuid-Afrikaanse architectuur is vanaf het prille begin beïnvloed door het klimaat, de beschikbare bouwmaterialen en de sociale structuur. Tijdens de heerschappij van Nederland en Engeland waren er twee soorten huizen. De huizen van de heersers en de huizen van de oorspronkelijke bevolking. Verschillende kunststromen hebben invloed gehad op de bouwstijlen in Zuid-Afrika, zoals de Rococo en het neo-classicisme. Maar ook de Romaanse en de Gotische stijlen zie je terug. In de 20e eeuw waren er ook veel invloeden te zien van de Barok en de art nouveau. De architectuur van de inheemse bevolking is een aparte architectuur. Bij de bosjesmannen bouwen de vrouwen de hutten. Deze worden gemaakt van bladeren en takken en worden geplaatst volgens bepaalde rituelen. De hottentotten zijn van oorsprong herders en nomaden. Zij hebben hutten die licht, draagbaar en eenvoudig zijn op te bouwen of af te breken. De Bantoehuizen hebben veel weg van hutten in de vorm van bijenkorven. In het begin werden deze hutten van takken en gras gemaakt, later van leem en steen. Deze hutten noemt men 'Rondawels'. De architectuur van de kleurlingen heeft de rechthoekige patronen van de Europese architectuur, maar de huizen hebben toch een eigen karakter. Deze huizen zijn rechthoekig en hebben platte daken. De vissershuizen van de kleurlingen zijn ook rechthoekig, maar hebben rieten daken. Ook zie je in Zuid-Afrika huizen die lijken op de plaggenhutten die je vroeger in Nederland kon vinden. Deze huizen hebben rieten daken tot op de grond. De hedendaagse architectuur kan je vergelijken met de westerse architectuur.

Regeringssysteem

President

Zuid-Afrika heeft een president als staatshoofd. Sinds 16 juni 1999 is Thabo Mbeki de president. Hij nam deze taak over van Nelson Mandela.

Overheid

Zuid-Afrika heeft een overheid die is opgedeeld in drie niveaus, namelijk op nationaal, provinciaal en lokaal niveau. Het parlement is de wetgevende macht, het ministerie is de uitvoerende macht en de hoge raad is de rechterlijke macht.
De president is staatshoofd en leider van het kabinet. De president wordt gekozen door het National Assembly. Het National Assembly kan je vergelijken met onze Tweede Kamer, de volksvertegenwoordiging. De president kies zelf een vice-president uit. Die moet hij kiezen onder de leden van het National Assembly. De vice-president van Zuid-Afrika is Jacob Zuma.

Het kabinet bestaat uit de president, de vice-president en de ministers. De president kiest zelf ministers en geeft aan welke functie ze krijgen. De ministers worden ook gekozen uit het National Assembly. De president wijst ook een lid van het kabinet aan voor de functie van voorzitter van het National Assembly. In overeenstemming met de grondwet, heeft iedere provincie een eigen wetgevende macht. Deze macht heeft tussen de 30 en 80 leden. De leden worden gekozen. De uitvoerende macht bestaat uit een premier en een aantal leden. De premier wordt gekozen bij provinciale verkiezingen.

Waterbouw en bosbouw

Zuid-Afrika is een land van extremen. Je hebt er enorme droogte tegenover overstromingen. Verschillende dammen zijn aangelegd om het natuurlijke verloop van de rivieren te regelen. In Zuid-Afrika zijn rivieren de hoofdbronnen van water. Belangrijke rivieren zijn Oranje Rivier en Vaal Rivier. In de Zuid-Afrikaanse grondwet staat geschreven dat iedere Zuid-Afrikaan recht heeft op schoon water. Toch zijn er veel mensen die geen schoon water krijgen. Er worden ieder jaar nieuwe bronnen aangelegd, zodat nog meer mensen schoon water kunnen krijgen.

In Zuid-Afrika zijn veel bossen. Deze zijn niet alleen goed voor de dieren en het milieu, ze zijn ook goed voor de economie. Zuid-Afrika heeft een van de grootste, door mensen aangelegde bossen. Het bos en de bosbouw zorgen voor veel werkgelegenheid. Veel bossen vind je aan de oostkust en in het zuiden van Zuid-Afrika. De geelhoutboom is de boom van Zuid-Afrika. Geelhoutbomen kunnen wel meer dan 40 meter hoog worden.

Landbouw

De laatste jaren is er veel veranderd in de landbouw in Zuid-Afrika. Vroeger was het een geregelde sector, met verschillende subsidies. Boeren moeten nu zelf reageren op prijssignalen op de vrije markt. De landbouw zorgt voor weinig werkgelegenheid. De provinciale en lokale overheden onderzoeken hoe er meer banen in de landbouw gecreëerd kunnen worden.

Landbouwproducten die in Zuid-Afrika voornamelijk verbouwd worden zijn: maïs, tarwe, suikerriet en zonnebloemen. De tuinbouw producten zijn voornamelijk: citrusvruchten, subtropische vruchten, groenten, druiven en aardappelen. Ook de wijnbouw valt onder de tuinbouw.

Er is ook veeteelt in Zuid-Afrika. De producten die hieruit voortkomen zijn: rundvlees, schapenvlees, geitenvlees, varkensvlees, gevogelte, melk en wol. Verder vind je in Zuid-Afrika wildparken, bijenhouderijen, waterteelt. Onder waterteelt wordt verstaan het kweken van bijvoorbeeld mosselen, forellen en oesters.

Mijnen, mineralen en energie

Zuid-Afrika is de grootste producent van goud en platina ter wereld. In Zuid-Afrika zijn veel mijnen. Deze zorgen voor de winning van verschillende mineralen, zoals aluminium, koolstof en chroom. Vroeger was er veel werkgelegenheid in de mijnbouw, maar de laatste jaren wordt dat steeds minder. De veiligheid in de mijnen wordt steeds beter. Er is zelfs een speciale opleiding opgezet, waar je mijninspecteur kunt worden.

In Zuid-Afrika zorgt de industrie voor de helft van het energieverbruik. Huishoudens en transport zorgen voor het verbruik van de andere helft. Huishoudens gebruiken vooral stookhout, maar ook steenkool, paraffine en petroleum. De industrie en de mijnbouw gebruiken veel energie, vooral energie van steenkool en elektriciteit. In de transportsector wordt vooral gebruik gemaakt van diesel en benzine. Zuid-Afrika heeft één werkende kernreactor. Deze kernreactor heet Koeberg en ligt in West Kaap. Verder wordt er in Zuid-Afrika gebruik gemaakt van windenergie.

Milieu

In Zuid-Afrika valt milieubeheer onder de verantwoordelijkheid van verschillende overheidsinstituten. Zoals bijvoorbeeld de Ministeries van Landbouw, Bos- en Waterbouw, en Volksgezondheid. Provincies mogen zelf regels opstellen voor de jacht, de visserij en de bescherming van flora en fauna. De grootste uitdaging voor Zuid-Afrika en voor de rest van de wereld is het verbeteren van de kwaliteit van leven voor de mensen van nu en voor de mensen van later.

Zuid-Afrika heeft een grote verscheidenheid aan plant- en diersoorten. In Zuid-Afrika vind je planten en dieren die je nergens anders ter wereld kunt vinden. De Protea is de nationale bloem van Zuid-Afrika. Deze vind je ook terug in het wapen van Zuid-Afrika. Wildparken vallen ook onder milieubeheer.

Transport

Zuid-Afrika heeft een uitgebreid transportsysteem. De transportsector speelt een belangrijke rol in de economie van Zuid-Afrika, maar ook in de economie van een aantal andere landen. Een aantal andere landen in het zuiden van Afrika maken gebruik van de Zuid-Afrikaanse infrastructuur. Het aanleggen, plannen en onderhouden van wegen en bruggen vallen voor een groot deel onder de verantwoordelijkheid van de provinciale overheden. De wegen die binnen de gemeentegrenzen vallen, zijn voor de gemeentelijke overheid. In Zuid-Afrika zijn ook tolwegen. Sinds 2000 zijn de verkeersborden in Zuid-Afrika aangepast aan de eisen die er internationaal gelden. De verkeersborden zijn voorzien van symbolen in plaats van tekst.

Publiek transport is een provinciale aangelegenheid. Veel mensen gaan met taxibusjes of gewone bussen van de ene naar de andere plek. Treinen worden in Zuid-Afrika vooral gebruikt voor goederenvervoer. Toch zijn er ook treinen voor personenvervoer, die vooral lange afstanden overbruggen, de Blou trein is daar een goed voorbeeld van.

In Zuid-Afrika zijn vliegvelden opgedeeld in drie soorten. Kleine vliegvelden worden vooral gebruikt voor internationale vluchten en voor vluchten van en naar buurlanden van Zuid-Afrika. Middelgrote vliegvelden worden vooral gebruikt voor vluchten binnen Afrika. Grote vliegvelden worden vooral gebruikt voor intercontinentale vluchten. Grote vliegvelden vind je in Johannesburg, Kaapstad en Durban. Belangrijke luchtvaartmaatschappijen zijn South African Airlines (SAA), COMAIR, SA Express en SA Airlink. Deze luchtvaartmaatschappijen verzorgen onder andere vluchten tussen Afrika en Europa, Latijns Amerika, Midden Oosten en Azië. Zuid-Afrika heeft zeven grote havens, die voor de handel gebruikt worden. Deze havens zijn: Richards Bay, Durban, East London, Port Elizabeth, Mosselbay, Kaapstad en Saldanha. East London is de enige rivierhaven van Zuid-Afrika.

Communicatie

De eerste radio-uitzending in Zuid-Afrika was op 18 december 1923 in Johannesburg, de eerste televisie-uitzending was op 5 januari 1976. In het begin was er alleen televisie op één kanaal, inmiddels zijn er, net als in Nederland, meerdere meertalige kanalen. De langstlopende soapserie is Egoli - place of gold. Televisie wordt niet alleen via de ether uitgezonden, maar ook via de satelliet. Kranten en tijdschriften vallen onder de gedrukte media. De 1e krant werd in 1800 uitgegeven. Dit was "the Cape Town Gazette and African Advertiser / Kaapsche Stads Courant en Afrikaansche Berigter". Zuid-Afrikaanse kranten lijken erg op Britse kranten. De meeste kranten worden in het Engels of het Afrikaans uitgegeven.

Tijdschriften kun je verdelen in twee soorten: de populaire tijdschriften en de wetenschappelijke tijdschriften. Tijdschriften die een hoge oplage hebben, kan je ook vinden op het internet. The Online Mail & Guardian is het grootste internettijdschrift. Het nationale persbureau van Zuid-Afrika heet South African Press Agency (SAPA). Het buitenlandse nieuws wordt aangeleverd door Associated Press uit Londen.

Economie en financiën

De Zuid-Afrikaanse economie draait voor een groot deel op de uitvoer van haar belangrijkste mineralen: diamanten, asbest, mangaan, goed, koper, ijzererts, chroom, uranium en zilver. Zie hiervoor het stukje over: Mijnen, mineralen & energie. Verder is landbouw van groot belang voor de Zuid-Afrikaanse economie.

Als gevolg van het tekort aan vervaardigde goederen tijdens de Tweede Wereldoorlog is Zuid-Afrika zelf begonnen goederen te produceren. Er zijn meer fabrieken gebouwd en plaatselijke producten werden sneller goed gevonden om uit te voeren. Zuid-Afrika is niet alleen sterk op het gebied van land- en mijnbouw, maar is ook het belangrijkste nijverheidsland in Zuidelijk Afrika. Mensen worden aangemoedigd om bedrijven (bedrijfjes) en fabrieken (fabriekjes) te beginnen en zo bij te dragen aan het scheppen van werkgelegenheid en rijkdom in het land.

Op 14 februari 1961 is de toenmalige Pond in Zuid-Afrika vervangen door de Zuid-Afrikaanse Rand (ZAR). Net als de Euro is deze in 100 cent onderverdeeld. De nieuwe munten werden bedrukt met Zuid-Afrikaanse symbolen.Wanneer we het over inflatie hebben, verwijzen we naar de algemene en voortdurende stijging in prijzen van goederen en diensten. Wanneer inflatie hoog is, kun je met dezelfde hoeveelheid geld minder kopen dan je eerder kon. De afgelopen jaren is de inflatie toegenomen en de waarde van het geld in Zuid-Afrika afgenomen. Voorbeeld: een liter Coca-Cola kostte in 1976 R 0,27 cent, in 2001 was dat R 3,63.

De Suid-Afrikaanse Reserwebank is de centrale bank van Zuid-Afrika. Deze is in 1921 gesticht en is de enige organisatie in het land die munten en bankbiljetten mag maken. Door deze bank worden ook de reservevoorraden goud van het land beheerd.

Buitenlandse betrekkingen

De Zuid-Afrikaanse regering heeft een belangrijke rol gespeeld om Zuid-Afrika mee te krijgen in de wereldtop. De regering van Zuid-Afrika wil voor alle inwoners een beter leven creëren door voor overvloed te zorgen en door veiligheid te bieden.
Zuid-Afrika wil goede contacten met de landen in zuidelijk Afrika. Zo willen ze met de verschillende landen samenwerken op economisch gebied, maar ook op het gebied van veiligheid, integratie, mensenrechten en vrede.

De grootste handelspartner van Zuid-Afrika is de Verenigde Staten. Sinds 1994 zijn de banden met Europa zichtbaar verbeterd. In Europa zijn 51 ambassadeurs en consuls-generaal die Zuid-Afrika vertegenwoordigen. In Nederland zit de Zuid-Afrikaanse Ambassade in Den Haag. De Ambassadrice is Mw. Priscilla Jana.

Zuid-Afrika neemt deel en levert een bijdrage aan verschillende internationale organisaties. De deelname en bijdrage nemen toe, sinds Zuid-Afrika in 1994 opnieuw is toegelaten tot de United Nations. In 1999 heeft Zuid-Afrika een handelsontwikkeling en samenwerkingsovereenkomst getekend met de Europese Unie. Sinds 1994 is Zuid-Afrika ook weer toegelaten tot het Gemenebest. Onder het Gemenebest vallen de landen die vroeger tot het Britse Rijk behoorden. Zuid-Afrika krijgt via het Gemenebest geld voor projecten die zijn gericht op samenwerking op technisch gebied.

Toerisme

Internationaal gezien is toerisme een van 's werelds sterkst groeiende industrieën. Zuid-Afrika is een aantrekkelijke vakantiebestemming. Er is veel bestaand, maar ook nieuw toerisme, met nieuwe producten. In Zuid-Afrika zorgt het toerisme voor eenderde van de werkgelegenheid. De snelst groeiende tak in het toerisme is ecologisch toerisme. Ecotoerisme houdt in: natuurfotografie, vogels kijken, botanische studies, snorkelen, trektochten maken en bergbeklimming. Nationale en provinciale parken en reservaten vallen ook onder ecotoerisme.

Stadstoerisme wordt ook steeds populairder. Toeristen willen Zuid-Afrika op een andere manier leren kennen, door verschillende stadjes in het land te bezoeken.

De 15 meest bezochte toeristische trekpleisters zijn:

• Vicoria & Alfred Waterfront in Kaapstad (een groot winkelcentrum)
• Tafelberg
• Kaappunt
• Wijnroutes in West Kaap
• Kirstenbosch (botanische tuin)
• The Gardenroute
• Struisvogelboerderijen in Oudtshoorn
• Kruger Nationaal Park
• Kustgebied bij Durban
• Robbeneiland
• Cango Caves
• Blyde Rivier Canyon
• Pretoria
• Drakensberg (natuurgebied)
• Pilgrim's Rest. (gerestaureerd mijnwerkersdorpje)

Wil je meer informatie over toeristische trekpleisters, dan kan je bij het Zuid-Afrika Huis een special over toerisme bestellen. Kijk hiervoor bij publicaties onder tijdschrift

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika zit nog steeds in een veranderingsperiode. De punten waarop Zuid-Afrika nog meer toerisme aan kan trekken zijn duidelijk. Zuid-Afrika heeft mooie kustgebieden en bergen, een unieke flora en fauna en veel verschillende culturen. Om Zuid-Afrika goed op de markt te krijgen, wat betreft de toerisme, heeft Zuid-Afrika verschillende strategieën bedacht. De eerste strategie is de welkomstcampagne. De overheid wil met deze campagne het belang van het toerisme voor de Zuid-Afrikaners duidelijk maken. De inwoners van Zuid-Afrika hebben de taak ervoor te zorgen dat de toeristen zich veilig en welkom voelen. De tweede strategie is internationale marketing. Deze strategie wil de internationale toerismestroom vergroten en richt zich vooral op trekkers en toeristen die lange vakanties houden. De landen waarop deze strategie gericht wordt zijn: het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Duitsland, Italië, Nederland en Frankrijk.

Iedereen die naar Zuid-Afrika wil, moet een geldig paspoort meenemen. Soms heb je zelfs een visum nodig. Toeristen moeten ook beschikken over geldige internationale gezondheidspapieren. Als je naar KwaZulu Natal, Mpumalanga of de Noordelijke provincie gaat, dan moet je in bepaalde periodes voorzorgsmaatregelen nemen tegen malaria. Ben je in gebieden geweest waar geelzucht heerst, dan moet je een inenting tegen geelzucht hebben gehad.

Toeristische verblijven heb je in Zuid-Afrika in alle soorten en maten, zoals hotels, vakantiehuisjes, gasthuizen, hostels en bed and breakfast.

Defensie

Interne veiligheid en misdaadpreventie behoren tot de verantwoordelijkheid van de Zuid-Afrikaanse politie (SAPS). De bescherming tegen militaire aanvallen van buitenaf, valt onder de verantwoordelijkheid van het leger van Zuid-Afrika (SANDF).

De politie moet ervoor zorgen dat misdaad wordt voorkomen, bestreden en onderzocht. Ook moet de politie ervoor zorgen dat de openbare orde gehandhaafd blijft, personen en eigendommen beschermd worden, de wet gehandhaafd en uitgevoerd wordt. Het leger moet de hoogste macht, de mensen en het land beschermen en verdedigen om van Zuid-Afrika een veilig land te maken.

Justitie

De grondwet van Zuid-Afrika is het belangrijkste recht dat in het land geldt. De grondwet verbindt de wetgevende, uitvoerende en rechthebbende machten op alle overheidsniveaus (lokaal, provinciaal en landelijk) met elkaar. Geen enkele persoon of instantie mag zich met het functioneren van de rechtbank bemoeien. Een uitspraak door de rechtbank is bindend voor diegene op wie de uitspraak van toepassing is. In de grondwet van Zuid-Afrika staan ook mensenrechten. Onder de mensenrechten vallen onder andere het recht op leven, het recht op privacy, het recht op vrijheid van mening en meningsuiting en het recht op onderwijs in de taal naar keuze (indien mogelijk).
Het 'Constitutional Court' (CC) is het hoogste gerechtshof voor de interpretatie, bescherming en handhaving van de grondwet. Het CC bestaat uit een president, vice-president en negen rechters. Het 'Supreme Court of Appeal' vind je in Bloemfontein. Dit is het hoger gerechtshof. Het hoger gerechtshof behandelt alle zaken, die een bindende uitspraak moeten krijgen. Het hoger gerechtshof kan nieuwe uitspraken doen, maar ook reeds gedane uitspraken ongedaan maken. Het hoger gerechtshof bestaat uit een hoofdrechter, een vice-hoofdrechter en een aantal rechters. Sinds 1994 heeft het ministerie van Justitie contact met internationale organisaties en landen met andere rechtssystemen. Zuid-Afrika wil het rechtssysteem gelijktrekken met andere landen zodat er een samenwerking kan ontstaan.

Zuid-Afrika telt meer dan 200 gevangenissen. Dit zijn gevangenissen voor mannen, vrouwen en jongeren. Er zijn ook gevangenissen waar zowel mannen als vrouwen zitten. Ze zitten dan wel gescheiden van elkaar. Gevangenen worden ingedeeld op de zwaarte van bewaking die ze nodig hebben. Dit is afhankelijk van het soort misdrijf, de lengte van de straf en de eerdere veroordelingen.

Het gedrag van de gevangenen wordt regelmatig onder de loep genomen. Bij goed of slecht gedrag en bij veranderingen van veiligheid voor de gevangene of medegevangenen, kan de gevangene opnieuw worden ingedeeld. De bewaking wordt dan zwaarder of lichter.

Er zijn vier soorten gevangenen: gevangenen die nog niet veroordeeld zijn, gevangenen met een straf tot twee jaar, gevangenen met een straf langer dan twee jaar en minderjarige gevangenen (jonger dan 21 jaar).

Jongeren zitten in aparte gevangenissen of in aparte gedeelten van "gewone" gevangenissen. Binnen deze jeugdgevangenissen of aparte gedeelten worden de jongeren uit elkaar gehaald. Jongeren tot 18 jaar zitten apart van jongeren die tussen de 18 en 21 jaar zijn. Jongeren die veroordeeld zijn, zitten ook apart van jongeren die nog geen veroordeling hebben. Zuid-Afrika geeft ook een reden op van deze opdeling. Er zijn namelijk verschillen in bewaking nodig, maar er zijn ook verschillen in ontwikkelingsprogramma's en in religie. Jongeren die een gevaar voor zichzelf of voor anderen zijn, worden uit deze groepen gefilterd en apart gezet.

De zorg voor de gevangen is belangrijk. Vooral de gezondheidszorg, de voeding en het onderdak. Voor de gevangenen zijn gedragsregels en rechten opgesteld, zodat iedere gevangene weet wat zijn of haar rechten en plichten zijn. Met regelmaat worden de gevangenissen geïnspecteerd, vooral op de toestand en de behandeling van de gevangenen.

Het ministerie van Justitie heeft reïntegratieprogramma's opgezet voor gevangen die langer dan zes maanden in de gevangenis zitten. Deze programma's moeten ervoor zorgen dat de gevangenen weer terug kunnen in de maatschappij als ze hun straf hebben uitgezeten. Binnen deze programma's kunnen de gevangenen een beroep leren, een opleiding krijgen en hulp krijgen bij het beheren van geld. Deze programma's helpen de gevangenen een plekje te krijgen in de maatschappij.

Gezondheidszorg

In Zuid-Afrika is de gezondheidszorg anders dan in Nederland. Er is een primaire en een secundaire gezondheidszorg. De primaire gezondheidszorg houdt in: inenting, preventie van overdraagbare en inheemse ziekten, kraamzorg, kindergezondheidszorg, gezondheidsbevordering, jeugdgezondheidszorg, adviserende dienstverlening, chronische ziekten, ziekten van oudere personen, herstel, ongelukken en spoedeisende dienstverlening, gezinsplanning en tandheelkunde.
Secondaire gezondheidszorg is een hoger niveau in de gezondheidszorg dan de primaire gezondheidszorg. Secondaire gezondheidszorg is voor patiënten met complicaties en aandoeningen die niet op het primaire niveau behandeld kunnen worden.

De regering van Zuid-Afrika heeft een beleid om gezondheidszorg te bieden die voor iedereen toegankelijk en betaalbaar is. Het ministerie van Volksgezondheid in Zuid-Afrika heeft in 1998 twee projecten opgezet: vliegende dokters en telemedicijnsysteem. Het project "vliegende dokters" moet ervoor zorgen dat de gezondheidszorg voor iedereen toegankelijk is, vooral voor de mensen op het platteland. Het project "telemedicijnsysteem" moet goede gezondheidszorg bieden over grote afstanden, in gebieden waar de behoefte het grootst is.

In Zuid-Afrika spelen artsen een belangrijke rol in het verlenen van diensten aan patiënten. Je hebt verschillende soorten artsen: artsen in dienst van de staat, artsen in privé-klinieken en specialisten. Als afgestudeerde arts moet je eerst een jaar stage lopen, voordat je echt als arts aan het werk mag. Na dat jaar stage moet de arts zich registreren bij de HPCSA. HPCSA betekent Health Professions Council of South Africa.

In Zuid-Afrika zijn er verschillende ziekten die voor problemen zorgen. Dit zijn malaria, tuberculose, AIDS/HIV, polio en ondervoeding. Er worden verschillende maatregelen genomen om deze ziekten te genezen en te voorkomen. De regering heeft onder andere een plan opgezet om de gezondheidszorg voor kinderen te verbeteren. Er worden gratis inentingen gegeven aan kinderen tot vijf jaar. Dit omdat de sterfte onder kinderen groot is. Ze krijgen inentingen tegen tuberculose, polio, tetanus, difterie en mazelen.

Onderwijs

In de Zuid-Afrikaanse grondwet is vastgelegd, dat iedereen recht heeft op onderwijs, inclusief volwassenenonderwijs en voortgezet onderwijs. Net als in Nederland is er een leerplicht, die geldt voor kinderen tussen zeven en vijftien jaar. Het onderwijs in Zuid-Afrika kent verschillende niveaus. De niveaus zijn: kleuteronderwijs, lager onderwijs, middelbaar onderwijs en hoger onderwijs.

Kleuter onderwijs: Er zijn weinig kleuterscholen in Zuid-Afrika. Als je drie jaar bent, mag je al naar de kleuterschool. In het jaar dat je zeven wordt, ga je naar de lagere school.

Lager onderwijs: In het jaar dat kinderen zeven worden, gaan ze naar de lagere school. Het lager onderwijs bestaat uit twee delen: junior primair en senior primair. Het eerste deel van het lager onderwijs, junior primair, duurt drie jaar. De kinderen leren de basisvaardigheden, zoals rekenen, schrijven en lezen. In het eerste deel van het lager onderwijs leren ze ook de beginselen van een tweede taal.

Het tweede deel van het lager onderwijs, senior primair, duurt ook drie jaar. De kinderen krijgen meer lees- en spreekvaardigheid van de moedertaal, maar ook van de tweede taal. Verder krijgen de kinderen wiskunde, geschiedenis, aardrijkskunde, algemene natuurwetenschappen en handvaardigheid.

Middelbaar onderwijs: Het middelbaar onderwijs in Zuid-Afrika bestaat ook uit twee delen: junior secondair en senior secondair. Elk deel duurt drie jaar. Aan het einde van het tweede deel, senior secondair, moeten de leerlingen een examen doen. Als ze het examen goed hebben afgelegd krijgen ze een senior-diploma. Examen kunnen de leerlingen doen op drie niveaus: lager, standaard en hoger.

Hoger onderwijs: Het hoger onderwijs in Zuid-Afrika kan gevolgd worden aan een universiteit of HBO of Technikon. Een Technikon is een school waar je beroepsonderwijs kunt leren op technisch en praktisch gebied. Zuid-Afrika heeft 21 universiteiten.

Sociale diensten

Onder sociale diensten vallen diensten op het gebied van gezondheid, voeding, onderwijs, huisvesting, werkgelegenheid en recreatie. Er zijn verschillende "uitkeringen" in Zuid-Afrika. Zo is er geld voor ouderen, gehandicapten en mensen met kinderen. Er is een wet voor huiselijk geweld. Deze wet is belangrijk voor de rechten van vrouwen en kinderen, en gelden voor zowel getrouwde als ongetrouwde stelletjes. De politie mag op ieder moment een arrestatie uitvoeren als er een duidelijke verdenking is van huiselijk geweld. Rechtszaken die hieruit voortkomen, mogen niet worden ingetrokken.

Slachtoffers van huiselijk geweld kunnen deelnemen aan beschermingsprogramma's. Je hebt verschillende soorten huiselijk geweld, zoals seksueel, lichamelijk en psychische mishandeling, intimidatie, stalken en vernieling van persoonlijke eigendommen. Een vervolg op deze wet is gericht op de biologische vaders van buitenechtelijke kinderen. De biologische vader mag beslissen of het kind moet worden opgegeven voor adoptie. De biologische vader kan ook het buitenechtelijke kind adopteren. Dit geldt niet voor de biologische vaders van kinderen die zijn geboren na een verkrachting of na incest.

Kinderen van ouders die gaan scheiden kunnen rechtshulp krijgen als er een conflict is tussen beide ouders. De rechtshulp moet er voor zorgen dat de belangen van de kinderen ook meegenomen worden.

De regering van Zuid-Afrika moet de rechten van het kind promoten, zoals is vastgesteld in 1995. In iedere provincie van Zuid-Afrika is een kinderbescherming opgericht. Hier worden trainingen gegeven om effectief op kindermishandeling in te gaan. Kinderen onder de 15 jaar mogen niet werken. Voor kinderen tussen de 15 en 18 jaar is er een terughoudendheid bij werk, wanneer dat invloed heeft op de gezondheid, het onderwijs of de sociale ontwikkeling.

In Zuid-Afrika heeft ongeveer 10% van de bevolking een handicap, dit zijn mensen met een gedeeltelijke of een volledige handicap. De meest voorkomende oorzaken zijn ongelukken, geweld en armoede. Armoede kan je een oorzaak noemen, omdat armoede zorgt voor ondervoeding. Hoewel het erg belangrijk is om handicaps te voorkomen, is de regering van Zuid-Afrika bezig om mensen met een handicap een plekje in de maatschappij te geven. Er zijn verschillende programma's opgezet, onder andere voor kinderen en jongeren met een handicap.

HIV/AIDS is een grote zorg in Zuid-Afrika. Momenteel heerst er een grote "epidemie". Deze epidemie zorgt voor grote verontrusting. Vooral weeskinderen zijn hiervan de dupe. Lopende projecten zijn niet alleen gericht op de preventie van HIV/AIDS, maar ook op de bewustwording van de mensen. Verder worden de kinderen die besmet zijn geholpen. Er wordt gezorgd voor de basisbehoeften als eten, onderdak, onderwijs, gezondheidszorg en bescherming tegen mishandeling en misbruik.

De regering van Zuid-Afrika wil drugsmisbruik en de vraag naar en het aanbod van illegale drugs terugdringen, hiervoor worden verschillende projecten opgezet.

Wonen

Zuid-Afrika heeft een groot tekort aan woningen. Na de eerste democratische verkiezingen in 1994 beloofde de regering 1 miljoen woningen voor het jaar 2000. Deze belofte moest een deel van de achterstand wegwerken. Deze achterstand heeft Zuid-Afrika opgelopen tijdens het apartheidsregime. De gevolgen van dit regime zijn nu nog overal zichtbaar. Er is armoede bij een groot deel van de bevolking. De boycot tijdens het regime heeft grote economische gevolgen gehad. De werkeloosheid is hoog. Desondanks trekt Zuid-Afrika veel immigranten aan uit omringende landen, die in de illegaliteit verdwijnen.
Rond alle grote en kleine steden zijn dichtbevolkte achterstandsgebieden te vinden, waarvan de grote bevolkingsaantallen minimale toegang tot diensten hebben. Deze mensen hebben geen of weinig economische basis. De steden zijn, ondanks de formele afschaffing van de apartheid, nog steeds raciaal verdeeld met grote afstanden tussen het centrum en de townships. Na het apartheidsregime trokken veel blanken weg uit de stedelijke centra. En met hen veel (hoogwaardige) voorzieningen. Dit heeft als gevolg dat de binnensteden verarmen. Verarming en criminaliteit zorgen ervoor dat veel gebieden 's avonds maar ook overdag "no go area's" zijn.

Toen het apartheidsregime overheerste in Zuid-Afrika, werden vlakbij stedelijke centra 'hostels' gebouwd, zodat men toch over voldoende arbeidskrachten kon beschikken. De woonomstandigheden in deze hostels zijn slecht. Er is geen privacy, hele gezinnen wonen in kleine vertrekken bij elkaar, sanitaire voorzieningen zijn schaars en slecht onderhouden.

Het is niet duidelijk hoeveel huizen er in de periode 1994-2000 zijn gebouwd, maar wel duidelijk is dat het aantal van 1 miljoen niet is gehaald. Het grootste aantal gerealiseerde woningen zijn kleine vrijstaande huizen. Hier woont, slaapt en kookt een hele familie. Deze vrijstaande huizen zijn dan ook niet meer dan starterswoningen. Voor de bewoners, die meestal uit krottenwijken afkomstig zijn, betekende het ontsluiten en formaliseren van de woningen en woonomgeving echter wel een vooruitgang.

In de krottenwijken is de toegang tot veilig drinkwater, elektriciteit en sanitaire voorzieningen slecht. Afval wordt niet of nauwelijks opgehaald. Aangezien veel van deze wijken slecht toegankelijk zijn, laat de politie zich nauwelijks zien, wat de onveiligheid vergroot.

Deze manier van woningbouw, de kleine vrijstaande huizen, neemt veel ruimte in beslag. Er moet dus naar alternatieven worden gezocht. Iedere gemeente moet een plan opstellen om de stedelijke ontwikkeling en de besluitvorming hierover beter aan te pakken. Omdat veel gemeenten (nog) geen werkzaam plan hebben opgesteld, vindt er een grootschalige herindeling van gemeenten plaats. Deze herindeling is er om een integraal beleid en een betere afstemming voor grotere gebieden te realiseren, om zo de versnippering en tegenstellingen in ontwikkeling tegen te gaan. Het lokaal bestuur krijgt meer bevoegdheden en wordt feitelijk belangrijker dan de provincies.

Wetenschap en techniek

Ontwikkelingen in de wetenschap en techniek worden in veel landen gezien als de basis van de economische groei. In Zuid-Afrika geeft de overheid verschillende subsidies voor onderzoek en technische ontwikkelingen. De onderzoeken en technische ontwikkelingen zijn vooral gericht op misdaadbestrijding, informatievoorzieningen en biotechnologie. Ook worden projecten opgezet om meer vrouwen te interesseren voor wetenschap en techniek. Verder zijn er ook projecten om kinderen aan te moedigen de wetenschappelijke en technische vakken op school te kiezen.

Sport

Liefde voor de sport

Sport geniet onder veel Zuid-Afrikanen grote populariteit. Goede sportprestaties zijn voor Zuid-Afrikaanse scholieren bijna net zo belangrijk als goede cijfers en veel Zuid-Afrikanen zullen op hun CV dan ook niet alleen hun diploma’s en werkervaring vermelden, maar ook hun sportprestaties. Als je wilt uitblinken moet je sporten.

Voetbal versus Rugby

In Nederland kruipen wij vooral met oranje toeters achter de televisie wanneer er belangrijke voetbalwedstrijden gespeeld moeten worden. In Zuid-Afrika moet ''Voetbal'' echter zijn voorkeurspositie delen met ''Rugby''. Je komt op straat in Zuid-Afrika regelmatig iemand tegen die het groen met gouden Springbokkenshirt draagt, het shirt van het nationale rugbyteam. Een andere geliefde sport in Zuid-Afrika is cricket.

Sport verzoent

Vanaf de eerste democratische verkiezingen in 1994 droegen Zuid-Afrikaanse sportsuccessen bij aan de verzoening van Zuid-Afrika’s mensen. Het winnen van de Wereldbeker Rugby en de African Nations Cup bij voetbal, zorgden voor een nieuw gemeenschapsgevoel onder Zuid-Afrikanen. President Nelson Mandela toonde zich bij beide gelegenheden een fanatiek supporter. Tijdens het apartheidsregime waren Zuid-Afrikaanse teams geschorst uit de wereldkampioenschappen in verband met een sportboycot die tegen Zuid-Afrika was afgevaardigd. Dit gold als een zware psychologische klap voor veel Afrikaners die gewend waren om op te scheppen met hun sportprestaties. Het was dan ook heel bijzonder voor het ‘nieuwe’ Zuid-Afrika om de eerste wedstrijden waaraan het land weer mee mocht doen te winnen.

Van 11 juni tot 11 juli 2010 was Zuid-Afrika het gastland voor het ''Wereldkampioenschap voetbal''. De openingswedstrijd en de finale werden gespeeld in Soccer City in Johannesburg, het grootste stadion van het land

Verder lezen:

• Korr, Chuck & Close, Marvin. Meer dan een spel: voetbal vs. Apartheid: het belangrijkste voetbalverhaal ooit. Vert. Blommaert, Floris. & Corver, Henny. Amsterdam: Carrera. 2009.

• 2010 FIFA world cup Sout Africa

• Sprinbokken

• Zuid-Afrika en het WK Rugby 1995  
• Confederation of African Football

Apartheid

Apartheid was het sociale en politieke systeem van rassenscheiding dat tussen 1948 en 1990 in Zuid-Afrika van kracht was. Vanaf 1948 werd apartheid onder premier D.F. Malan, de leider van de Nasionale Party, officiëel ingevoerd.

Onder apartheid werd het mensen van verschillend ras verboden met elkaar te trouwen of sexuele relaties te hebben. Ook het gebruik van openbaar vervoer en andere publieke gelegenheden werd voor blank en zwart apart geregeld. Daarnaast kregen zwarte Zuid-Afrikanen in zgn. ‘blank gebied’ de status van gastarbeider, en genoten zij slechts stemrecht in zogenaamd onafhankelijke ‘thuislanden’, meestal de armste gebieden op het platteland.

Enkele apartheidswetten:
De wet op verbod van gemengde huwelijken (1949)
De ontuchtwet (1950) - verbod op seksuele relaties met iemand van een ander ras.
De wet op bevolkingsregistratie (1950) - het registeren van ras was verplicht.
De groepsgebiedenwet (1950) - werkverbod voor zwarten in stedelijke gebieden.
De wet op aparte gerieven (1953) - verbod voor zwarten dezelfde openbare voorzieningen als blanken te gebruiken.

In Zuid-Afrika leidde apartheid tot van staatswege gescheiden leefgebieden van blanken enerzijds en zwarten anderzijds. Zuid-Afrika kreeg vanwege apartheid gaandeweg met buitenlandse economische sancties te maken. Nadat Nelson Mandela in 1990 na 28 jaar uit de gevangenis op werd vrijgelaten en met zijn ANC in 1994 aan de macht kwam, werd apartheid formeel opgeheven.
 

Aanbevolen leeslijst
Apartheid / Bart de Graaff. - Amsterdam : Suid-Afrikaanse Instituut, 2000
Nederland tegen apartheid / sam. en red. Carry van Lakerveld. – Den Haag : SDU, 1994
Zuid-Afrika, een geschiedenis / Robert Ross. – Amsterdam : Arbeiderspers, 2001
De vinger op de zere plek : solidariteit met Zuidelijk Afrika 1961-1996. – Amsterdam : Babylon-De Geus, 1996
De kleur van je hart / Antjie Krog. – Amsterdam : Mets & Schilt, 2000. – Oorspr. Country of my skull, 1998
Verzet en verzoening, een autobiografie / C.F. Beyers Naudé. – Baarn : Ten Have, 1997. – Oorspr. My land van hoop, 1995
Het wonder voorbij : een geschiedenis van het moderne Zuid-Afrika / Allister Sparks. – Amsterdam : Ambo, 2004. – Oorspr. Beyond the miracle, 2001
De kust van Goede Hoop : de geschiedenis van Zuid-Afrika / Allister Sparks. – Amsterdam : Ambo., 2003. – Oorspr. The mind of South Africa, 1990

In 2006 maakten Martine Prins en Annemiek van Ittersum (Havo5) een Profielwerkstuk voor Geschiedenis/Maatschappijleer over Apartheid. Dit profielwerkstuk kun je hier inzien, dit werkstuk werd beoordeeld met een 9,2.